Ons eerste kruisje,
Uiteraard wensen wij u en iedereen een hoop geluk en goede gezondheid toe voor het komende jaar. Het jaar dat voor ons in ieder geval goed begonnen is.
“Het hebben van een zaak is het einde van het vermaak.” Nu zal ik niet beweren dat ik omkom in de vrije tijd en dat ik van gekkigheid niet weet wat ik ermee aan moet. Maar om nu te zeggen “einde van het vermaak” gaat me veel te ver.
Tijdens ons jaarlijkse borreltje op 1 januari met het personeel, voor zover alweer hersteld, werden mijn compagnon en ik verrast door de aanwezigen met een wel heel bijzonder gebaar. Het was hun namelijk niet ontschoten dat wij inmiddels op de kop af 10 jaar elkaars kompanen zijn en zij trakteerden ons op een avondje uit in Rotterdam bij het prachtige restaurant Ivy. Voor degenen die niet bekend zijn met deze toptent. Ivy is absoluut een voorbeeld van een restaurant 21ste eeuw. Kwaliteit spreekt bijna voor zich en de beleving staat centraal en wordt doorgevoerd tot in het uiterste.
En hoewel wij ons eerste echte jubileum als iets vanzelfsprekend zien en de neiging hebben om maar weer gauw over te gaan tot de orde van de dag, maakt het bij ons beiden toch wel wat los. Na een week die toch al bol staat van beschouwingen laat je jezelf toch gauw verleiden om nog even achterom te kijken. Wat is er in 10 jaar allemaal veranderd? Is het geworden wat we ervan verwachtten? Hebben we onze persoonlijke doelen gerealiseerd? En vooral, waar staan we zelf?
Uiteraard is er in 10 jaar veel veranderd, denk bijvoorbeeld maar aan de invoering van de euro en het rookverbod. Maar ook de geluiden aan de overkant van de oceaan baren zorgen in de branche. Wat te denken van een algeheel zoutverbod in de horeca? Waar men in New York nu toch echt mee aan de slag gaat aangezien men zout ziet als één van de boosdoeners met betrekking tot obesitas. Wat je er ook van vindt, je ontkomt er niet aan om erop in te spelen en er rekening mee te houden. “Regeren is vooruit zien” en dat geldt zeker voor de eerder genoemde onderwerpen. Ik vermoed dat iedere ondernemer zich de karrenvracht ‘stront’ uit 2002, na de invoering van de euro, nog wel voor de geest kan halen. En terecht, of niet, echt handig zijn we er als branche niet mee omgesprongen.
Kijkend naar onszelf en ons verwachtingspatroon, de persoonlijke doelen, plus de positie waar we ons nu bevinden. Kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat we beiden met het bedrijf zijn meegegroeid. Ieder op zijn eigen manier maar allebei met de drive om iets van een authentiek leiderschap te ontwikkelen. Los van alles wat we afgelopen 10 jaar niet hebben bereikt, durf ik wel met enige bescheidenheid stellen dat we ons op dat vlak toch aardig hebben weten te ontwikkelen. Als dit dan ook nog door je personeel, familie en andere dierbaren op waarde wordt geschat en bovenal ook nog wordt gewaardeerd, ben je een rijk mens. Met die rijkdom en door de ruimte die we elkaar geven blijft het ook mogelijk om vooruit te kijken. Verder te gaan met het doorontwikkelen van ons bedrijf, ons personeel en onszelf. Uitdagingen aangaan en het hebben van succes kun je niet los zien van elkaar. Een bepaalde spanning hebben wij allebei nodig maar het hebben van vermaak is voor ons toch wel een hele belangrijke randvoorwaarde om onze definitie van succes invulling te geven en wij willen dan ook iedereen bedanken die hier op één of andere manier de afgelopen 10 jaar bij betrokken is geweest.
Met gastvrije groet,
Merijn Jansma
« Verkleinen